Τις τελικές τους αγορεύσεις επί της έφεσης που άσκησε ο συνήγορος υπεράσπισης του πατέρα των δύο παιδιών, που ξεψύχησαν μέσα σε όχημα, στην Ξυλοφάγου, τον περασμένο Ιούνιο, ζητώντας εκ νέου να αφεθεί ελεύθερος υπό όρους, μέχρι την ολοκλήρωση της δικαστικής διαδικασίας, υπέβαλε η Εισαγγελία και ο δικηγόρος του πατέρα, ενώπιον του Δικαστηρίου των Βρετανικών Βάσεων, στη Δεκέλεια.
Σε γραπτή του δήλωση, ο συνήγορος υπεράσπισης του πατέρα, κ. Χρίστος Θεοδούλου αναφέρει «σήμερα, ενώπιον του Δικαστηρίου των Κυριάρχων Βρετανικών Βάσεων Ακρωτηρίου και Δεκέλειας, κάτω από την σύνθεση Ανώτερου Δικαστή, εκδικάστηκε η έφεση του κατηγορούμενου κ. Yoko Marinov κατά της απόφασης με την οποία δεν του παραχωρήθηκε εγγύηση εν αναμονή της δίκης του. Η διαδικασία διεξήχθη δυνάμει του άρθρου 161 του Criminal Procedure Ordinance 2016».
Σημειώνει πως «στη διαδικασία το Δικαστήριο δέχθηκε προφορική μαρτυρία σε προηγούμενη δικάσιμο, από αστυνομικό των Βάσεων, ακολούθησε αντεξέταση και μετέπειτα σε άλλη δικάσιμο σήμερα δηλαδή ολοκληρώθηκε η διαδικασία με τις αγορεύσεις μας ως υπεράσπιση και της Κατηγορούσας Αρχής».
Όπως ανέφερε «η διαδικασία επικεντρώθηκε ιδιαιτέρως στον πυλώνα της δυνατότητας εκτέλεσης (enforcement) — δηλαδή στο κατά πόσον υφίσταται αποτελεσματικός μηχανισμός εντοπισμού και επαναφοράς προσώπου εντός των Περιοχών των Βάσεων — ζήτημα εις το οποίο και οι δύο πλευρές αγορεύσαμε εκτενώς».
Επισήμανε εξάλλου ότι «ιδιαίτερη σημασία, κατά την υπεράσπιση, έχει το γεγονός ότι η μαρτυρία που δόθηκε από πλευράς του μάρτυρα της Κατηγορούσας Αρχής ανέδειξε την ύπαρξη υφιστάμενων διαύλων συνεργασίας μεταξύ των Αρχών των Βάσεων και της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ζητήματα εντοπισμού, μεταγωγής και σύλληψης προσώπων. Κρισίμως, βεβαίως είναι και το γεγονός ότι υπάρχει νομοθετημένο πλαίσιο, κατά την θέση μας ως Υπεράσπιση, τόσο την Κυπριακή έννομη τάξη όσο και σε αυτήν των Κυριάρχων Βάσεων, στην οποία παραπέμψαμε το Δικαστήριο, με την οποία μπορεί να ρυθμιστεί με αίτημα η σύλληψη και μεταφορά προσώπου στις Βάσεις σε περίπτωση φυγοδικίας».
Ο κ. Θεοδούλου επισήμανε ακόμα ότι «τίθεται, ως εκ τούτου, το θεσμικό ερώτημα κατά πόσον η επίκληση αδυναμίας εκτέλεσης (enforcement) ως λόγου στέρησης της ελευθερίας συμβαδίζει με τους μηχανισμούς συνεργασίας που φαίνεται να υφίστανται στην πράξη. Πρόκειται για ζήτημα ευρύτερης σημασίας, που αφορά κάθε πρόσωπο που τελεί υπό κράτηση εντός των Περιοχών των Βάσεων».
Καταλήγοντας σημείωσε πως «μετά το πέρας των αγορεύσεων, το Δικαστήριο επεφύλαξε την απόφασή του, χωρίς να δώσει συγκεκριμένη ημερομηνία. Από πλευράς μας, υποστηρίξαμε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την παραχώρηση εγγύησης, με την επιβολή κατάλληλων όρων ικανών να διασφαλίσουν την προσέλευση της κατηγορουμένης στη δίκη, και ότι δεν συντρέχουν οι εξαιρέσεις που προβλέπει η σχετική νομοθεσία».
Υπενθυμίζεται ότι τα δύο παιδιά καταγράφηκαν από κάμερα να παίζουν στην αυλή και έπειτα να εισέρχονται στο όχημα από ξεκλείδωτη πόρτα, συνεχίζοντας το παιχνίδι τους. Στη συνέχεια, λόγω βλάβης, οι πόρτες είχαν κλειδώσει, με αποτέλεσμα τα δύο αγοράκια να βρουν φρικτό θάνατο, αφού παρέμειναν εγκλωβισμένα στο αυτοκίνητο για αρκετές ώρες.
Τα παιδιά εντόπισε η συμβία του πατέρα τους, όταν επέστρεψε από την δουλειά, ωστόσο ήταν αργά, αφού εντοπίστηκαν νεκρά στα πίσω καθίσματα του αυτοκινήτου. Πέραν του πατέρα, είχε συλληφθεί και η μητριά τους, η οποία στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερη και δεν παραπέμφθηκε σε δίκη, καθότι εναντίον της δεν προέκυψαν αδικήματα.
Σημειώνεται ότι η επόμενη δικάσιμος για την υπόθεση, στην οποία ο πατέρας αντιμετωπίζει το αδίκημα της πρόκλησης θανάτου λόγω αλόγιστης και απερίσκεπτης πράξης κατά παράβαση του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα, που επισύρει ποινή φυλάκισης μέχρι 4 χρόνια ή χρηματική ποινή 2.500 λίρες για κάθε αδίκημα ή συνδυασμό των δύο ποινών, έχει οριστεί για τις 22 Σεπτεμβρίου, ενώ δόθηκαν ημερομηνίες και για τις επόμενες δικαστικές διαδικασίες.