Το Δικαστήριο, κατά την επιμέτρηση της ποινής, συνεκτίμησε τη σοβαρότητα του αδικήματος, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το περιστατικό, τη συμπεριφορά του κατηγορουμένου, την παραδοχή ενοχής, τη συνεργασία του με την Αστυνομία, τη μεταμέλειά του και το λευκό ποινικό του μητρώο. Παράλληλα, αξιολόγησε κατά πόσο, υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, ήταν αναγκαία η επιβολή ποινής φυλάκισης. Η Δικαστής έκρινε ότι η επιβολή χρηματικού προστίμου μπορεί να εξυπηρετήσει τους σκοπούς της ποινής, τόσο ως προς την αναμόρφωση του κατηγορουμένου όσο και ως προς την αποτελεσματικότητα της ποινικής διαδικασίας. Ωστόσο, υπογράμμισε ότι οι συνέπειες του τραγικού περιστατικού θα συνοδεύουν τον πατέρα για το υπόλοιπο της ζωής του.
«Καμία ποινή οποιουδήποτε Δικαστηρίου δεν μπορεί να υπερισχύσει των ερινυών που θα ακολουθούν τον κατηγορούμενο για το υπόλοιπο της ζωής του», ανέφερε χαρακτηριστικά το Δικαστήριο, αποτυπώνοντας με αυτόν τον τρόπο τη βαρύτητα των προσωπικών συνεπειών που θα έχει για τον ίδιο η απώλεια του παιδιού του. Η Δικαστής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου ανέφερε ότι ετοιμάστηκε γραπτό κείμενο με το σκεπτικό της απόφασης, ενώ κατά τη διαδικασία αναγνώστηκαν ορισμένα αποσπάσματα. Στη συνέχεια, έγινε συνοπτική καταγραφή των θέσεων που παρουσιάστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου από την Κατηγορούσα Αρχή και την υπεράσπιση, αναφορικά τόσο με τη διάπραξη του αδικήματος όσο και με τις περιστάσεις του τραγικού συμβάντος.
Η Κατηγορούσα Αρχή εκπροσωπήθηκε από την κ. Χρύσω Περγαντή, ενώ την υπεράσπιση ανέλαβε ο δικηγόρος Αλέξανδρος Αλεξάνδρου. Από την πλευρά της υπεράσπισης τέθηκαν ζητήματα που αφορούσαν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το περιστατικό, καθώς και τα ελαφρυντικά που, κατά τη θέση της, έπρεπε να ληφθούν υπόψη κατά την επιβολή της ποινής. Η Δικαστής εξέτασε τον χαρακτήρα του κατηγορουμένου και τη συμπεριφορά του, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στο ερώτημα κατά πόσο οι ενέργειές του μπορούσαν να χαρακτηριστούν εγωιστικές, αδιάφορες ή απερίσκεπτες. Παράλληλα, αξιολόγησε εάν οι περιστάσεις της υπόθεσης δικαιολογούσαν την αποφυγή της φυλάκισης. Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν κατά τη διαδικασία, το αδίκημα στο οποίο παραδέχθηκε ενοχή ο κατηγορούμενος εμπίπτει στο άρθρο 210 του Κεφαλαίου 154 και, όπως αναφέρθηκε στο αρχικό κείμενο, επισύρει ποινή φυλάκισης μέχρι τέσσερα έτη ή χρηματική ποινή μέχρι €2.500. Το Δικαστήριο ξεκαθάρισε ότι το αδίκημα είναι ιδιαιτέρως σοβαρό, υπογραμμίζοντας πως η απώλεια ενός μικρού παιδιού συνιστά τραγικό γεγονός, ανεξάρτητα από τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες επήλθε. Ωστόσο, κατά την επιμέτρηση της ποινής, δεν εξετάζεται μόνο το αποτέλεσμα μιας πράξης, αλλά και η συμπεριφορά του προσώπου που την προκάλεσε, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το περιστατικό και τα υπόλοιπα δεδομένα της υπόθεσης. Στο πλαίσιο αυτό, η Δικαστής επικεντρώθηκε στο κατά πόσο ο πατέρας είχε αντιληφθεί τον κίνδυνο που υπήρχε ή κατά πόσο η συμπεριφορά του μπορούσε να εκληφθεί ως αδιαφορία για την ασφάλεια του παιδιού του.
Αναφερόμενη στις συνθήκες του περιστατικού, η Δικαστής σημείωσε ότι η ενέργεια του 37χρονου πατέρα δεν καταδεικνύει συνειδητή αντίληψη του κινδύνου ή αδιαφορία. Ως ενδεικτικό στοιχείο αναφέρθηκε στο γεγονός ότι το παράθυρο δεν έφερε σήμανση. Επιπλέον, σύμφωνα με όσα καταγράφονται στο αρχικό κείμενο, από την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ο πεθερός του κατηγορουμένου προέκυπτε ότι υπήρχε η εντύπωση πως το παράθυρο ήταν κλειστό. Η πτώση του τρίχρονου αγοριού σημειώθηκε όταν ο πατέρας το ανασήκωσε στο ύψος του παραθύρου. Το περιστατικό εξελίχθηκε με τραγικό τρόπο, με αποτέλεσμα τον θάνατο του παιδιού. Η Δικαστής, αξιολογώντας τα δεδομένα που παρουσιάστηκαν, έκρινε ότι η συμπεριφορά του πατέρα δεν εμπεριείχε απερισκεψία ή αδιαφορία, όπως αναφέρεται στο αρχικό κείμενο. Η συγκεκριμένη αξιολόγηση αποτέλεσε σημαντικό στοιχείο κατά την εξέταση της ποινής, καθώς το Δικαστήριο κλήθηκε να σταθμίσει τη σοβαρότητα της κατάληξης με τις περιστάσεις και τη συμπεριφορά του κατηγορουμένου. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στην κατανάλωση αλκοόλ από τον πατέρα. Σύμφωνα με το σκεπτικό που περιγράφεται στο αρχικό κείμενο, το Δικαστήριο ανέφερε ότι δεν φαίνεται να αποτέλεσε την αιτία του συμβάντος, καθώς καμία μαρτυρία δεν κατέδειξε ότι οι γνωστικές λειτουργίες του κατηγορουμένου είχαν επηρεαστεί. Η αναφορά αυτή εντάσσεται στην αξιολόγηση των συνθηκών του περιστατικού και της συμπεριφοράς του πατέρα κατά τον κρίσιμο χρόνο. Η Δικαστής επισήμανε ότι κύριο χαρακτηριστικό της υπόθεσης ήταν το γεγονός ότι όλα συνέβησαν πολύ γρήγορα και στιγμιαία. Το στοιχείο αυτό λήφθηκε υπόψη, χωρίς ωστόσο να παραγνωριστεί η σοβαρότητα του αδικήματος και η τραγική κατάληξη.
Το Δικαστήριο συνεκτίμησε το σύνολο των δεδομένων προτού καταλήξει στην ποινή, εξετάζοντας τόσο τις επιβαρυντικές όσο και τις ελαφρυντικές περιστάσεις. Σημαντικό ρόλο στην απόφαση διαδραμάτισαν, σύμφωνα με το αρχικό κείμενο, η άμεση συνεργασία του κατηγορουμένου με την Αστυνομία, η παραδοχή ενοχής και η μεταμέλειά του.
Το Δικαστήριο έλαβε υπόψη ότι η στάση του συνέβαλε στην επιτάχυνση των διαδικασιών και στην εξοικονόμηση πολύτιμου χρόνου. Η παραδοχή ενοχής και η συνεργασία με τις ανακριτικές αρχές αξιολογήθηκαν στο πλαίσιο της συνολικής στάσης του κατηγορουμένου μετά το περιστατικό. Παράλληλα, η μεταμέλειά του συνεκτιμήθηκε κατά την εξέταση του ενδεδειγμένου είδους και ύψους της ποινής. Επιπρόσθετα, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου αποτέλεσε έναν ακόμη παράγοντα υπέρ της επιείκειας. Το Δικαστήριο έλαβε υπόψη το γεγονός ότι δεν είχε προηγούμενες καταδίκες, αξιολογώντας το στοιχείο αυτό μαζί με τα υπόλοιπα δεδομένα της υπόθεσης. Η Δικαστής αναφέρθηκε, επίσης, στον χαρακτήρα του 37χρονου και στη συμπεριφορά του, καταλήγοντας ότι, υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, η ποινή φυλάκισης μπορούσε να αποφευχθεί. Στο σκεπτικό του, το Δικαστήριο περιέγραψε τη συμπεριφορά του κατηγορουμένου ως ένα μοιραίο, στιγμιαίο σφάλμα που είχε τραγικές συνέπειες. Η διαπίστωση αυτή συνδέεται με την εκτίμηση ότι το περιστατικό εξελίχθηκε πολύ γρήγορα και ότι τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν δεν κατέδειξαν συνειδητή αδιαφορία για τον κίνδυνο, όπως είπε. Το Δικαστήριο, ωστόσο, δεν παρέβλεψε τη σοβαρότητα του αδικήματος ούτε το γεγονός ότι η ζωή ενός μικρού παιδιού χάθηκε κάτω από τραγικές συνθήκες. Η ποινή αποφασίστηκε αφού συνεκτιμήθηκαν οι περιστάσεις του συμβάντος, η συμπεριφορά του πατέρα, η παραδοχή ενοχής, η συνεργασία του με τις Αρχές, η μεταμέλεια και το λευκό ποινικό του μητρώο.
Ένα επιπλέον στοιχείο που έλαβε υπόψη το Δικαστήριο αφορούσε τις πιθανές επαγγελματικές συνέπειες μιας ποινής φυλάκισης για τον κατηγορούμενο. Σύμφωνα με το Δικαστήριο , εξετάστηκε το ενδεχόμενο η επιβολή φυλάκισης να οδηγήσει στη διαγραφή του από το επαγγελματικό μητρώο, όπως είχε αναφερθεί από το Συμβούλιο Ορκωτών Ελεγκτών του Ηνωμένου Βασιλείου. Το στοιχείο αυτό προστέθηκε στους παράγοντες που συνεκτιμήθηκαν κατά την επιμέτρηση της ποινής.
Δεν αποτέλεσε το μοναδικό κριτήριο της απόφασης, αλλά εξετάστηκε μαζί με τα υπόλοιπα δεδομένα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Η Δικαστής έλαβε υπόψη το σύνολο των περιστάσεων, εξετάζοντας κατά πόσο η επιβολή χρηματικού προστίμου μπορούσε να εξυπηρετήσει τους σκοπούς της ποινής χωρίς να καταστεί αναγκαία η φυλάκιση. Καταλήγοντας, το Δικαστήριο υπογράμμισε ότι ο κατηγορούμενος έχει αντιληφθεί τη σοβαρότητα του αδικήματος που διέπραξε. Η Δικαστής επανέλαβε ότι η απώλεια του τρίχρονου παιδιού αποτελεί ένα τραγικό γεγονός, οι συνέπειες του οποίου δεν μπορούν να αποτυπωθούν αποκλειστικά μέσα από μια δικαστική ποινή. Η αναφορά στις ερινύες που θα ακολουθούν τον πατέρα για το υπόλοιπο της ζωής του αποτύπωσε τη θέση του Δικαστηρίου ως προς το προσωπικό βάρος της τραγωδίας και τις συνέπειες που θα εξακολουθήσει να βιώνει ο κατηγορούμενος.
Με βάση τα στοιχεία που συνεκτιμήθηκαν, το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου επέβαλε στον 37χρονο Βρετανό πατέρα χρηματικό πρόστιμο ύψους €3.000, κρίνοντας ότι υπό τις περιστάσεις η φυλάκιση μπορούσε να αποφευχθεί.Η υπόθεση ολοκληρώθηκε με την επιβολή χρηματικής ποινής €3.000 για την πρώτη κατηγορία και την αποδέσμευση του 37χρονου από τη διαδικασία κράτησής του.
Ο 37χρονος ανέμενε την ανακοίνωση της ποινής, έχοντας στο πλευρό του τους γονείς του και άλλα συγγενικά του πρόσωπα. Κατά την ανάγνωση της απόφασης, όταν η Δικαστής του ΕΔΠ αναφέρθηκε εκ νέου στις συνθήκες που οδήγησαν στον θάνατο του παιδιού, ο κατηγορούμενος ήταν εμφανώς συγκινημένος, προσπαθώντας να συγκρατήσει τα δάκρυά του. Μετά την ανακοίνωση της ποινής, συγγενείς του 37χρονου τον αγκάλιασαν, ενώ ορισμένοι ξέσπασαν σε λυγμούς. Το περιστατικό σημειώθηκε στις 12 Ιουλίου 2026, σε ξενοδοχείο στη Χλώρακα, όταν το τρίχρονο παιδί έπεσε από παράθυρο του τέταρτου ορόφου. Η οικογένεια βρισκόταν στην Κύπρο για διακοπές.
ΠΗΓΗ: POLITIS