Γράφει ο Σκηνοθέτης
Έφτασε, λοιπόν, και η απεσταλμένη του Γκουτέρες και συναντήθηκε και με τις δύο
κοινότητες (τώρα αν θεωρεί και τον Χριστοδουλίδη ΗΓΕΤΗ της Ε/κ πλευράς και όχι
ΠΡΟΕΔΡΟ όπως οι προηγούμενοι απεσταλμένοι, αυτό δεν το ξέρουμε) αλλά ακόμα δεν
άνοιξε τα χαρτιά της προκειμένου να δούμε και να μάθουμε τι μαγειρεύεται και τι μέλλει
γενέσθαι στο ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι τόσο οι ενέργειες της όσο και οι συναντήσεις της Κουεγιάρ
περνάνε στα ψιλά της ενημέρωσης αφού ούτως ή άλλως το εθνικό μας ζήτημα
παραγκωνίστηκε σε τέτοιο βαθμό τα τελευταία χρόνια που δεν ενδιαφέρουν οι εξελίξεις
του.
Κάτι η στασιμότητα, κάτι οι συνεχόμενες υποχωρήσεις και κάτι οι τσαρλατανιές από
τους πολιτικούς μας δεν επιτρέπουν καμία ελπίδα αλλά και καμία αισιοδοξία όσων
αφορά τη συνέχεια του σήριαλ «Η Κουεγιάρ στη Μεγαλόνησο», ή αλλιώς «Άλλος για
διακοπές στην Πράσινη Γραμμή»…
Διότι μην μας πείτε ότι και η συγκεκριμένη ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΗ δεν θα περάσει τον καιρό
της και αφού σκοντάψει στα «οδοφράγματα» της πολιτικής των ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΩΝ δεν
θα σηκωθεί να φύγει αφήνοντας μας ΣΥΞΥΛΟΥΣ;
Το πρόβλημα με τους απεσταλμένους του ΟΗΕ ή με όσους θέλησαν να ασχοληθούν με
το ΚΥΠΡΙΑΚΟ είναι ότι ξεκινάνε με υποσχέσεις, με φρεσκάδα και με όρεξη και
καταλήγουν με μια νοοτροπία μέσου δημόσιου υπαλλήλου λίγο πριν τη συνταξιοδότηση
του.
Τι εννοούμε; Στο τέλος μας βαριούνται κι εμάς και τις υπεκφυγές μας και τους
Τουρκοκύπριους και τους εποίκους που μας κατσικώθηκαν στο σβέρκο. Βαριούνται κι
ένα πρωινό ξαφνικά την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια…
Εδώ εμείς και κοντεύουμε να την κάνουμε με ελαφρά πηδηματάκια, η Κουεγιάρ θα
μείνει;