Το πρωί της Πέμπτης, ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, όπου εκδικάζεται συγκεκριμένη υπόθεση, η δικηγόρος της Νομικής Υπηρεσίας που ανέλαβε την εκπροσώπηση της Κατηγορούσας Αρχής ενημέρωσε τόσο το Δικαστήριο όσο και τους συνηγόρους υπεράσπισης για τη σχέση της με έναν εκ των κατηγορουμένων.
Δεν επρόκειτο για άμεση σχέση, αλλά, όπως η ίδια ανέφερε, οι γονείς της διατηρούν οικογενειακές σχέσεις με τους γονείς του κατηγορουμένου.
Ως εκ τούτου, για λόγους διαφάνειας και προς αποφυγή δημιουργίας οποιωνδήποτε σκιών -αφού η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, αλλά πρέπει και να φαίνεται τίμια- και ειδικότερα σε μια εποχή κατά την οποία η Νομική Υπηρεσία βρίσκεται υπό διαρκή αμφισβήτηση, ενημέρωσε ότι αποσύρεται από την υπόθεση.
Όπως, άλλωστε, προβλέπει και ο Κώδικας Δεοντολογίας της Νομικής Υπηρεσίας, ο Δημόσιος Κατήγορος δεν θα πρέπει να εκτελεί καθήκοντα όταν, μεταξύ άλλων, έχει οποιαδήποτε σχέση με εμπλεκόμενο πρόσωπο, ώστε να αποφεύγεται ενδεχόμενη σύγκρουση συμφέροντος.
Μια μέρα προηγουμένως, όμως, ενώπιον του Κακουργιοδικείου όπου εκδικαζόταν άλλη υπόθεση, έγινε ακριβώς το αντίθετο.
Εκεί, ήταν η υπεράσπιση που έθεσε θέμα για τον Δημόσιο Κατήγορο, αναφέροντας πως συνδέεται άμεσα με μία εκ των κατηγορουμένων. Δηλαδή, όχι έμμεσα, όπως στην πιο πάνω περίπτωση, αλλά άμεσα, αφού διατηρεί φιλικές σχέσεις με στενό συγγενικό της πρόσωπο, με το οποίο, μάλιστα, είχε επικοινωνία και τον ενημέρωσε σχετικά.
Ο Δημόσιος Κατήγορος, με βάση τον ίδιο Κώδικα και για τους ίδιους ακριβώς λόγους, δεν ενημέρωσε ο ίδιος το Δικαστήριο, όπως έπραξε η συνάδελφός του. Όταν, ωστόσο, το θέμα τέθηκε από την υπεράσπιση, αναφέρθηκε στη σχέση και σημείωσε πως η διοίκηση της Νομικής Υπηρεσίας ήταν ενήμερη τόσο για το τηλεφώνημα όσο και για τη σχέση. Παρ’ όλα αυτά, όπως είπε, του άναψε το πράσινο φως για να συνεχίσει.
Κάπως έτσι, η ίδια διοίκηση, στη μία περίπτωση, άναψε το πράσινο φως για τον χειρισμό μιας υπόθεσης παρά την άμεση σχέση και, στην άλλη, άναψε το πράσινο φως για αποχώρηση από υπόθεση λόγω μιας έμμεσης σχέσης.
Στη δεύτερη περίπτωση, η Δημόσια Κατήγορος θέλησε να ενημερώσει σχετικά και να αποσυρθεί για λόγους αμεροληψίας και διαφάνειας. Στην πρώτη, ο Δημόσιος Κατήγορος θέλησε να εξηγήσει στο Δικαστήριο πως «στην Κύπρο, σε ένα μικρό νησί, όλοι γνωρίζουν ο ένας τον άλλο».
Και ίσως τελικά αυτό να είναι το πιο ενδιαφέρον. Και αυτό διότι, αν το κριτήριο είναι πως στην Κύπρο «όλοι γνωρίζουν ο ένας τον άλλο», τότε θα ήταν χρήσιμο να γνωρίζουμε πότε ακριβώς αυτή η γνωριμία παύει να είναι η αναπόφευκτη πραγματικότητα ενός μικρού νησιού και μετατρέπεται σε σχέση που επιβάλλει αποχή από μια υπόθεση.
Αν, πάλι, το κριτήριο είναι ο Κώδικας Δεοντολογίας, τότε θα ήταν εξίσου χρήσιμο να γνωρίζουμε γιατί μια έμμεση οικογενειακή σχέση κρίθηκε αρκετή για να οδηγήσει σε αποχώρηση, ενώ μια πιο άμεση σχέση δεν κρίθηκε αρκετή για να εμποδίσει τον χειρισμό μιας άλλης υπόθεσης.
Το σίγουρο είναι ότι οι κώδικες δεοντολογίας δεν μπορούν να αλλάζουν ερμηνεία ανάλογα με την αίθουσα του Δικαστηρίου στην οποία εφαρμόζονται, ούτε ανάλογα με τον Δημόσιο Κατήγορο, ούτε ανάλογα με την υπόθεση που εκδικάζεται. Και η αμεροληψία δεν μπορεί στη μία περίπτωση να θεωρείται λόγος αποχώρησης και στην άλλη να υποχωρεί μπροστά στο επιχείρημα ότι «είμαστε μικρό νησί».
Ίδιος θεσμός, ίδιες αρχές, ίδιος Κώδικας. Διαφορετικοί όμως χειρισμοί, από την ίδια Διοίκηση. Και κάπου ανάμεσα στα δύο «πράσινα φώτα», μάλλον χρειάζεται να ανάψει και ένα τρίτο… Αυτό της εξήγησης.