Σάλος προκλήθηκε σχετικά με το φράκτη που έβαλε το Κράτος στον Αστρομερίτη προκειμένου να εμποδίσει τις συνεχόμενες μεταναστευτικές ροές στις ελεύθερες περιοχές από τα κατεχόμενα.
Όσοι αντιδρούν ξεχνούν φαίνεται ότι η Κύπρος δέχεται καθημερινά τεράστια μεταναστευτική πίεση που δεν μπορεί πλέον ούτε οικονομικά αλλά ούτε και κοινωνικά να αντέξει. Δυστυχώς δεν υπάρχει άλλος τρόπος προκειμένου να εμποδιστεί η λαθραία διακίνηση μεταναστών.
Σίγουρα σε κανένα δεν αρέσει ο όρος «φράκτης» ή «συρματόπλεγμα» και κανένα κράτος δικαίου δεν πρέπει να προβαίνει σε τέτοιες ενέργειες. Αλλά από την άλλη ας αφήσουμε τη συνθηματολογία και τις μικροκομματικές σκοπιμότητες και ας δούμε επιτέλους τα πράγματα ως έχουν. Οι ρυθμοί του μεταναστευτικού είναι ιδιαίτερα ανησυχητικοί και δεν επιτρέπουν άλλες πολιτικές.
Η ακριτική περιοχή του Αστρομερίτη αποτελεί το χώρο από όπου περνούν οι περισσότεροι μετανάστες από τα κατεχόμενα και μέχρι σήμερα, δυστυχώς, δεν έχει γίνει κανένα μα κανένα στοχευμένο μέτρο αντιμετώπισης του μεταναστευτικού εκτός από ευχολόγια και συνθήματα.
Ας μην βάζουμε, λοιπόν, νερό στο μύλο της Τουρκίας που κάνει εδώ και αρκετά χρόνια μεθοδευμένες προσπάθειες για να αποσταθεροποιήσει την Κυπριακή Δημοκρατία με πρόσχημα το μεταναστευτικό. Δηλαδή, τι έπρεπε να γίνει; Να αφήσουμε τους χερσαίους δρόμους ανοιχτούς προς όλους τους μετανάστες; Μπορεί η χώρα μας να αντέξει αυτή τη μεταναστευτική ροή; Ολόκληρη Ελλάδα που έχει ανάγκη από γεωργικά και εργατικά χέρια και ύψωσε φράκτη στον Έβρο.
Σίγουρα το μεταναστευτικό/προσφυγικό είναι ένα πολύπλευρο θέμα. Είναι ένα θέμα πρωτίστως ανθρωπιστικό. Δεν φταίνε όσοι περνούν τα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή τους. Δεν φταίνε τα θύματα των πολέμων που ζητούν να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους. Αλλά κάθε σοβαρό κράτος μπορεί να δέχεται μόνο συγκεκριμένο αριθμό μεταναστών/προσφύγων. Έναν αριθμό που μπορεί να αντέξει τόσο οικονομικά όσο και κοινωνικά.