Γράφει ο Σκηνοθέτης
Ούτε διακοπές δεν μπορούν να πάνε οι εργαζόμενοι στη χώρα μας. Ούτε μια βδομάδα ξεκούρασης δεν μπορούν να έχουν.
Εδώ μας φτάσανε. Στην εσχάτη ένδεια. Να δουλεύουμε και να μην μπορούμε ούτε διακοπές να πάμε.
Σύμφωνα με στοιχεία πανευρωπαϊκής έρευνας, στην Κύπρο 81,576 χιλιάδες εργαζόμενοι των οποίων οι απολαβές τους βρίσκονται στο όριο κινδύνου φτώχειας, δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά έστω λίγες ημέρες διακοπών.
Μα αντιλαμβάνεστε τι είναι αυτό το πράγμα; Όσα μέτρα και να πάρεις, όσα βοηθήματα κι αν δώσεις το αποτέλεσμα είναι ένα: Πλέον υπάρχουν πολίτες διαφορετικών κατηγοριών.
Αυτοί που έχουν και αυτοί που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Μια η οικονομική κρίση, μια η πανδημία δημιούργησαν τη χειρότερη οικονομική συγκυρία για τη χώρα μας αλλά και για ολόκληρη την Ευρώπη.
Και μετά διερωτούνται γιατί ο κόσμος δεν πάει πια να ψηφίσει και γυρίζει την πλάτη στα πολιτικά κόμματα.
Να μην διερωτάστε. Όσο υπάρχουν αυτά τα ποσοστά φτώχιας και ανέχειας τόσο περισσότερο ο απλός κόσμος θα σας γυρνάει την πλάτη.
Τώρα θα μού πείτε, και ο κόσμος δεν είναι αμέτοχος. Αυτοί εξέθρεψαν το θηρίο. Ναι αυτοί το εξέθρεψαν αλλά και αυτοί έχουν τη δυνατότητα να το περιθωριοποιήσουν.