ΓΡΑΦΕΙ Ο ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ
Κάπως παράξενα φαίνεται ότι είναι τα πολιτικά πράγματα στην χώρα μας και ακόμα πιο
περιπλεγμένα είναι τα ιδεολογικά σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες…
Το ΑΚΕΛ για παράδειγμα που διατυμπανίζει ότι έχει ισχυρή ιδεολογία, έχει αρχίσει να
αποκτά χαμαιλεόντεια χαρακτηριστικά και παραλλάζει το κόκκινο, το συντροφικό, με το
ροζέ του ΣΥΡΙΖΑ και του Στέφανου Κασσελάκη.
Μπορεί το ΚΚΕ να θεωρείται ότι έχει σύμμαχο του το ΑΚΕΛ στην Κύπρο λόγω
ιδεολογικής συνάφειας και λόγω περασμένων εποχών του αείμνηστου Δημήτρη
Χριστόφια, όμως, το μόνο βέβαιο είναι ότι τα δύο κόμματα τα χωρίζει άβυσσος
αναφορικά με το ΚΥΠΡΙΑΚΟ.
Κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα και στην πρόσφατη επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα του
ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα ο οποίος σε σχέση με το εθνικό μας πρόβλημα συνεχίζει στα
χνάρια της πολιτικής προκατόχου του Αλέκας Παπαρήγα η οποία και στάθηκε στο
πλευρό του τότε Προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου.
Η ηγεσία, πάντως, του ΑΚΕΛ – αν δούμε τα πράγματα ρεαλιστικά και σύμφωνα με τις
τοποθετήσεις των βουλευτών του στο κυπριακό – κάθε άλλο παρά ταυτίζεται με το
συντροφικό εξ Ελλάδος κόμμα.
Οι κόκκινες γραμμές της Εζεκία πλέον έχουν αλλάξει χρώμα (προτιμούν το ροζέ του
Κασσελάκη) οπότε και οι πολιτικές «θέσεις» του ΚΚΕ πρέπει να θεωρούνται από την
ΝΟΜΕΝΚΛΑΤΟΥΡΑ του ΑΚΕΛ ως ξεπερασμένες και γιατί όχι απαρχαιωμένες…
Το ζήτημα, πάντως, είναι ότι από τη μια το ΚΚΕ ανεβαίνει σε ποσοστά τα τελευταία
χρόνια ενώ το ΑΚΕΛ μέσα σε μια δεκαετία απώλεσε περισσότερο από 10% της
κομματικής του δύναμης…
Μάλλον ο ΚΑΣΣΕΛΑΚΕΙΟΣ δρόμος είναι κατηφορικός και όταν τον ξεκινήσεις δεν έχει
τέλος…