Ρίγη συγκίνησης σκόρπισε η Άννα Βίσση, όταν διέκοψε τη μουσική ροή της συναυλίας της για να μοιραστεί τις σκέψεις της, παραδεχόμενη το αρχικό μούδιασμα που ένιωσε όταν πληροφορήθηκε τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη και κατά τις πρώτες δηλώσεις της.
«Συνειδητοποιώντας το, σκέφτομαι ότι αυτός ο άνθρωπος γεννήθηκε για να ξεχωρίσει, γεννήθηκε για να αγαπηθεί, να τραγουδήσει και να μιλήσει στις καρδιές όλων μας», ανέφερε χαρακτηριστικά από το μικρόφωνο.
«Σάββατο σήμερα, κι από εδώ και πέρα ας πιστέψουμε ότι τα Σάββατα του ανήκουν», προέτρεψε τους χιλιάδες θεατές, καλώντας τους να γίνουν μια φωνή. Χωρίς ορχήστρα, με συνοδό μόνο ένα πιάνο, η Άννα Βίσση ξεκίνησε να τραγουδά μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του συναδέλφου της.
Το κοινό την ακολούθησε αμέσως στους στίχους «κάθε βράδυ του Σαββάτου, κλαίω κι είμαι του θανάτου, εξαιτίας σου… τέτοια μέρα βγαίναμε έξω, τώρα μόνος πώς ν’ αντέξω την απουσία σου».