Αρκετές κατοικίες στις μέρες μας διαθέτουν τζάκι κι έτσι οι οικογένειες απολαμβάνουν τη ζεστασιά και τη θαλπωρή του. Γνωρίζουμε όμως ότι το είδος του ξύλου που θα επιλέξουμε για το τζάκι μας παίζει βασικό ρόλο τόσο στη λειτουργία όσο και στην απόδοσή του;
Δεν είναι κατάλληλα όλα τα ξύλα για καύσιμη ύλη.
Άλλα είδη είναι κατάλληλα για «προσάναμμα», και άλλα είδη είναι κατάλληλα για «κύρια καύση», που θέλουμε να κρατήσει για πολλές πολλές ώρες. Επιπρόσθετα, η φωτιά στο τζάκι εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό κι από το μέγεθος των καυσόξυλων που επιλέγουμε, καθώς επίσης και από την υγρασία τους.
Μια νέα, εναλλακτική και ελκυστική μορφή καυσίμου είναι οι μπρικέτες. Όταν καίγονται, γίνεται εκμετάλλευση μιας πηγής ενέργειας που θα είχε καταλήξει να γίνει απόβλητο ή να είχε εναποτεθεί σε μια χωματερή, αφού κατασκευάζονται από κατάλοιπα ξυλείας (πριονίδια και ρινίσματα ξύλου) πράσινα και γεωργικά απόβλητα και αντικαθιστούν επάξια τα επιβλαβή ορυκτά καύσιμα όπως είναι ο άνθρακας ή το πετρέλαιο, ενώ έχουν και μεγάλη θερμική απόδοση.
Οι μπρικέτες έχουν αρκετά χαμηλό περιεχόμενο σε υγρασία ιδιότητα που τους προσδίδει υψηλότερη αξία καύσης από τα υπόλοιπα καυσόξυλα. Το γεγονός ότι πιέζονται (πρεσάρονται) σημαίνει ότι καταλαμβάνουν λιγότερο χώρο, άρα έχουν περισσότερη ενέργεια ανά μονάδα όγκου.
Η μείωση του όγκου συμβάλει και στην ευκολότερη και οικονομικότερη αποθήκευση τους. Υπάρχουν πολλά πλεονεκτήματα εάν τις επιλέξει κάποιος ως καύσιμη ύλη. Για την δημιουργία τους δεν απαιτείται να κοπούν δέντρα – παρασκευάζονται από τα κατάλοιπα των ξυλουργικών και υλοτομικών διαδικασιών. Η καύση τους βοηθά ουσιαστικά στην μείωση των δασικών αποβλήτων από την παραγωγή ξυλείας και από τη βιομηχανία επίπλων.
Οι μπρικέτες δεν καπνίζουν ούτε εκλύουν επικίνδυνα αέρια κατά την καύση τους. Με τη χρήση αυτού του είδους την καύσιμη ύλη μειώνεται η ανάγκη για συμβατικά καύσιμα τα οποία, όπως είναι γνωστό είναι βλαβερά για το περιβάλλον.
Το βασικό πλεονέκτημα των εφαρμογών βιομάζας, σε σχέση με τα συμβατικά καύσιμα (πετρέλαιο, αέριο), πέραν του ανανεώσιμου χαρακτήρα τους, είναι πως είναι «ουδέτερες» ως προς τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.
Τα γεωργικά υπολείμματα με την επεξεργασία τους μπορούν να συμβάλουν στην εξοικονόμηση μεγάλου ποσού ενέργειας. Το σιτάρι (άχυρο), το καλαμπόκι (στελέχη και κότσαλα), ο ηλίανθος και το βαμβάκι (στελέχη και φύλλα) μπορούν αν χρησιμοποιηθούν ως ενεργειακά φυτά.
Οι ευνοϊκές κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν στη χώρα μας, επιτρέπουν την ύπαρξη μεγάλης ποικιλίας γεωργικών και δασικών υπολειμμάτων, καθώς και την εμφάνιση υψηλών αποδόσεων στις ενεργειακές καλλιέργειες. Σε συνδυασμό με το ποσοστό των αγροτών στη χώρα μας που είναι υψηλό, η βιομηχανία της βιομάζας φαίνεται θετικός παράγοντας για την εξέλιξη της γεωργικής πολιτικής.
Καθώς δεν ρυπαίνουν με ορυκτό άνθρακα στην ατμόσφαιρα, οι μπρικέτες βιομάζας συγκαταλέγονται στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Επιπροσθέτως, αφήνουν ελάχιστη στάχτη και δεν λερώνουν την καμινάδα, ούτε εκπέμπουν πολλά καυσαέρια. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που πολλοί τις αναφέρουν ως «οικολογικά καυσόξυλα».
Συντάκτρια: Ελένη Γεωργίου