Η λεβάντα είναι ένας αειθαλής θάμνος που φτάνει μέχρι τα 80 εκατοστά ύψος, έχει στενά γκριζοπράσινα φύλλα και ανθοφόρους βλαστούς οι οποίοι καταλήγουν σε ταξιανθία τύπου στάχεος με λιλά ανθάκια.
Σχεδόν σαράντα φυτά από την οικογένεια της μέντας κατηγοριοποιούνται ως λεβάντες, αν και η πιο διαδεδομένη είναι η στενόφυλλη λεβάντα (Lavandula angustifolia), η οποία είναι η πιο μυρωδάτη ποικιλία και παράγει το καλύτερο αιθέριο έλαιο και στην οποία στηρίζεται και το χρώμα της λεβάντας. Το συγκεκριμένο γένος υπάρχει στην Ευρώπη, την Αφρική, τη Μεσόγειο και σε μέρη της Ασίας. Ο λόγος που χρησιμοποιείται τόσο μαζικά είναι η τεράστια ποικιλία εφαρμογών που έχει, από την τροφή και τα αρώματα μέχρι τα καλλυντικά και τα φάρμακα. Αυτό το φυτό είναι γεμάτο από αιθέρια έλαια, τα οποία έχουν ευεργετικές ιδιότητες στο ανθρώπινο σώμα και αποτελεί μία από τις πιο μοναδικές και αγαπημένες μυρωδιές στον κόσμο.
Το λάδι αυτό έχει αντισηπτικές και επουλωτικές ιδιότητες και είναι από τα ελάχιστα αιθέρια έλαια που μπορεί να χρησιμοποιηθεί άφοβα αδιάλυτο πάνω στο δέρμα.
Η ονομασία της προέρχεται από το λατινικό ρήμα lavare το οποίο σημαίνει πλένω, επειδή οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν τα άνθη λεβάντας για την ταρίχευση, τον αρωματισμό των νερών των λουτρών τους αλλά και των χώρων τους. Τη συνήθεια αυτή λέγεται ότι την πήραν από τους αρχαίους Έλληνες.
Η λεβάντα με περισσότερα από 150 δραστικά συστατικά αποδεικνύει τις θεραπευτικές της ιδιότητες στην αντιμετώπιση της αϋπνίας, των πονοκεφάλων, της κατάθλιψης, του εκνευρισμού, της μείωση του άγχους και του πονόδοντου .
Παράλληλα, θεραπεύει τον βήχα, το άσθμα, τον κοκίτη, τη γρίπη και τη λαρυγγίτιδα.
Το φυτό είναι ιδανικό για κοψίματα, τσιμπήματα κουνουπιών, δερματίτιδα και φλεγμονές του δέρματος. Επίσης, έχει αναπλαστικές ιδιότητες όπου σε συνδυασμό με άλλα αιθέρια έλαια και καλλυντικά, μπορεί να βοηθήσει στην αισθητική περιποίηση του προσώπου και του σώματος.
Χρησιμοποιείται ακόμα στην αρωματοποιία, σαπωνοποιία και φαρμακοποιία.