1500 άτομα, αψηφώντας την Πανδημία και ρωτώντας «ανέμελα» πού βρίσκεται το κακό αφού τα καρναβάλια δεν απαγορεύονται, αποφάσισαν το βράδυ της Κυριακής, (14/03/2021), αφού είχαν ολοκληρώσει πορεία με αυτοκινητοπομπή, αφού ήταν έξω, αφού είχαν ικανοποιήσει όλα τους τα καρναβαλικά απωθυμένα, να μεταβούν στο χώρο του Παλιού Λιμανιού στη Λεμεσό, για να «γιορτάσουν» την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς.
Από αυτούς, βέβαια, ελάχιστοι ήταν πραγματικοί καρναβαλιστές, καθώς οι περισσότεροι ήταν απλοί πολίτες που απλά πήγαν στο λιμάνι για βόλτα. Απλά δεν βρήκαν κάτι κακό σε αυτό. Και απλά με το πρόσχημα (ορισμένων) ότι φορούσαν μάσκα, έκαναν κάτι το οποίο δεν απαγορεύεται.
Και αυτή είναι η αλήθεια. Νομικά, αστυνομικά, τηρώντας κατά γράμμα ό,τι προστάζουν τα Διατάγματα, βάσει της κυκλοφορίας, της απαγόρευσης συναθροίσεων και της διακίνησης μέσω sms, δόχι δεν έκαναν τίποτα που να απαγορεύεται. Ολα ήταν 100% νόμιμα.
Αλλού βρίσκεται το… κλειδί και αυτό δεν είναι γραμμένο σε κανένα χαρτί, κανενός υπουργείου, αλλά βρίσκεται μέσα μας. Εκεί που μια χώρα ολόκληρη παλεύει εδώ και έναν χρόνο: Στην τήρηση των μέτρων ατομικής προστασίας και υγιεινής, για την αποτροπή της εξάπλωσης του κορονοϊού που «γονάτισε» επιχειρήσεις, σχολεία, την καθημερινότητά μας, μα πάνω από όλα έθεσε σε κίνδυνο την υγεία μας και την υγεία των αγαπημένων μας ανθρώπων.
Μια μικρή χώρα όπως η Κύπρος παλεύει να βγει από τον φαύλο κύκλο της Πανδημόας του κορονοϊού με χιλιάδες τεστ διαγνωστικών ελέγχων καθημερινά, συσκέψεις επί συσκέψεων, μάχες στα νοσηλευτήρια του τόπου και το βράδυ της τελευταίας Κυριακής της Αποκριάς, 1500 άτομα που βρίσκονται ο ένας πάνω στον άλλο, κολλημένοι και με πλήρη αδιαφορία για όλους όσους τηρούν τα μέτρα μας κάνουν να σκεφτόμαστε ότι έχουμε πολύ δρόμο ακόμη για να βγούμε από το τούνελ. Ατομική ευθύνη αποκαλείται. Αίσθημα για το κοινό καλό. Πού βρέθηκαν αυτά τα στοιχεία το βράδυ της Κυριακής; Τί πραγματικά ήταν αυτό το τόσο ιδιαίτερο και υπερβολικό που δεν μπορούσε να κρατήσει ορισμένους στα σπίτια τους, αλλά έπρεπε οπσωσδήποτε να βγουν μαζί με εκατοντάδες άλλα άτομα έξω; Αγννοούν τον κίνδυνο; Αλήθεια μετά από έναν δραματικό χρόνο με όλα όσα έχουμε βιώσει και με την εν λόγω πόλη να αποτελεί ρυθμιστή των μέτρων για μια ολόκληρη χώρα, τίποτα δεν συγκινεί ορισμένους; Τί ακριβώς πρέπει να γίνει για να ευαισθητοποιηθούμε ότι ο ιός όχι μόνο υπάρχει, αλλά μεταλάσσεται και είναι επικίνδυνος για όλους μας; Σε λίγες ημέρες, όλοι αυτοί οι άνθρωποι που βρίσκονταν εκεί θα αποτελούν το κέντρο των συνεπειών για όλες τις επαρχίες.
Η Αστυνομία ήταν εκεί (τελικά) για να απομακρύνει το πλήθος, να εκδώσει πρόστιμα σε όσους λειτουργούσαν παράνομα και να πει το αυτονόητο: Οτι αυτό που κάνουν ορισμένοι απλά σε λίγες ημέρες θα έχει φανεί σε όλους.
Και μέσα σε όλη αυτήν την Πανδημία, όχι μόνο του ιού, αλλά της βλακείας, βρίσκεται και η Πανδημία της ψήφου.
Αυτής που κράτησε στην απόλυτη σιωπή τους αρχηγούς όλων των μεγάλων κομμάτων. Μέ έναν απλό έλεγχο στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς ότι μέχρι τη στιγμή που γραφόταν αυτό το κείμενο, νωρίς το πρωί της Καθαράς Δευτέρας, ο μόνος που μίλησε δημοσίως για τα γεγονότα της Λεμεσού ήταν ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου.
«Η κοινωνία έχει υποστεί θυσίες και έχει φτάσει στα όρια της στην πανδημία. Οι εμβολιασμοί διευρύνονται, με λίγη υπομονή θα βγούμε νικητές. Η ανεύθυνη συμπεριφορά στη Λεμεσό θέτει σε κίνδυνο ζωές και ρισκάρει όλα όσα πέτυχαν οι συμπολίτες μας», έγραψε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter o κος Νεοφύτου.
Οι υπόλοιποι, όπως βλέπουμε επέλεξαν να περιμένουν να «κάτσει η σκόνη».
Βλεπετε, 14 Μαρτίου είναι 2,5 μήνες πριν από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών. Οι ψήφοι είναι πολλοί. Το ίδιο και όσοι προέρχονται από την πόλη που προσφανώς και θεωρεί ότι αποτελεί «μαγκιά» η απερίσκεπτη δράση έναντι όλων όσων κυκλοφορούν πολύ πιο περιορισμένα , πολύ πιο προσεκτικά και όχι μέσα στο πλήθος για να … καρναβαλιστούν.