Τόπος δύο λαών, τριών θρησκειών καθώς και των ιερότερων μνημείων μουσουλμάνων, εβραίων και χριστιανών, το Ισραήλ αντί να διδάσκει τη συνύπαρξη γίνεται συχνά το κέντρο των αιματηρών συγκρούσεων μεταξύ Μουσουλμάνων και Εβραίων.
Από γη της Επαγγελίας και Γη του Ισραήλ μέσα στους αιώνες μετατράπηκε σε γη αίματος, θανάτου και πολέμων.
Τα τελευταία φονικά πλήγματα του Ισραήλ εναντίον της Λωρίδας της Γάζας και η καταστολή των διαδηλώσεων των Παλαιστινίων στην Ανατολική Ιερουσαλήμ έχουν φέρει σε δύσκολη θέση όλη τη διεθνή κοινότητα.
Αιτία της όλης κατάστασης η οργή των Παλαιστινίων ενάντια στις εξώσεις οικογενειών από τη συνοικία Σέιχ Τζάρα της Ανατολικής Ιερουσαλήμ προς όφελος Εβραίων εποίκων, η αιματηρή καταστολή των διαδηλώσεων γύρω από το τέμενος αλ Άκσα και οι επιδρομές του ισραηλινού στρατού στη Λωρίδα της Γάζας.
Από πού ξεκίνησε το όλο ζήτημα
Η Βρετανία μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, πήρε τον έλεγχο της Παλαιστίνης, από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Μια περιοχή η οποία και κατοικείτο από Άραβες κατά πλειοψηφία αλλά και από μια εβραϊκή κοινότητα.
Το όλο πρόβλημα άρχισε όταν η διεθνής κοινότητα ανέθεσε στη Βρετανία να δημιουργήσει μιαν περιοχή στην Παλαιστίνη για τους Εβραίους για τους οποίους η περιοχή αυτή ήταν ιστορικά και θρησκευτικά ιερή ως η γη των προγόνων τους.
Από το 1920 και για τις επόμενες δύο δεκαετίες, εκατοντάδες εβραίοι κατευθύνονταν προς την εν λόγω περιοχή εξαιτίας και των διώξεων στην Ευρώπη από τις ναζιστικές ορδές.
Το 1947, τα Ηνωμένα Έθνη ψήφισαν υπέρ της διάσπασης της Παλαιστίνης σε δύο κράτη, το αραβικό και το εβραϊκό. Το εν λόγω σχέδιο έγινε αποδεκτό από τους Εβραίους ηγέτες, αλλά απορρίφθηκε από την αραβική πλευρά και τελικά δεν υλοποιήθηκε ποτέ.
Το 1948 μετά και την αποχώρηση των Βρετανών, οι εβραίοι ηγέτες ανακήρυξαν την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ με τα γειτονικά αραβικά κράτη να επιτίθενται κατά του Ισραήλ.
Το αποτέλεσμα ήταν ότι χιλιάδες Παλαιστίνιοι ξεριζώθηκαν και εξαναγκάστηκαν σε βίαιη φυγή από τις πατρογονικές εστίες του, καταφεύγοντας σε Λίβανο, Συρία και Ιορδανία – όπου έζησαν και πέθαναν σε προσφυγικούς καταυλισμούς.
Στις αρχές Ιουνίου του 1967, το Ισραήλ κατάφερε μέσα σε έξι μέρες να κατατροπώσει τρεις αραβικούς στρατούς (Αιγύπτου, Συρίας, Ιορδανίας) και να τριπλασιάσει τα εδάφη του με την προσάρτηση της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, της Δυτικής Όχθης, της Λωρίδας της Γάζας, της Χερσονήσου του Σινά και των Υψωμάτων του Γκολάν.
Ένα από τα βασικά αγκάθια της σύγκρουσης ήταν ο εβραϊκός εποικισμός σε εδάφη που οι Παλαιστίνιοι θεωρούν ως δικό τους μελλοντικό κράτος.
Στις έως τώρα διαπραγματεύσεις, ένα από τα δυσεπίλυτα πεδία συζήτησης είναι εκείνο της Ιερουσαλήμ. Και οι δύο πλευρές τη διεκδικούν ως πρωτεύουσα του κράτους τους. Τα Ηνωμένα Έθνη έθεσαν την πόλη, το 1949, λίγο μετά την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ, σε καθεστώς «corpus separatum» – ξεχωριστή οντότητα, δηλαδή, υπό διεθνή έλεγχο – κάτι που ποτέ δεν εφαρμόστηκε.
Παράλληλα, άλλο ένα πεδίο αντιπαράθεσης μέχρι σήμερα είναι ο επαναπατρισμός των Παλαιστίνιων προσφύγων που εκδιώχθηκαν το 1948, κάτι που αξιώνει η παλαιστινιακή πλευρά, αλλά αποκλείει το Ισραήλ.
Οι τελευταίες συγκρούσεις
Κατά την έναρξη του ιερού μήνα του Ραμαζανιού, Παλαιστίνιοι διαμαρτυρήθηκαν για τους «αχρείαστα αυστηρούς περιορισμούς» της ισραηλινής αστυνομίας που εμπόδιζε τη συγκέντρωσή τους έξω από την Πύλη της Δαμασκού στην Παλιά Πόλη.
Μετά από μέρες εντάσεων και επεισοδίων, η κατάσταση κορυφώθηκε στα τέλη Απριλίου όταν εκατοντάδες Ισραηλινοί διαδήλωσαν στους δρόμους της πόλης, φωνάζοντας συνθήματα όπως «θάνατος στους Άραβες».
Το ήδη τεταμένο κλίμα επιδείνωσε η δικαστική απόφαση για έξωση σε δεκάδων Παλαιστινίων από τη συνοικία Σέιχ Τζάρα της Ανατολικής Ιερουσαλήμ παραχωρώντας τα σπίτια τους σε εβραίους εποίκους.
Εβραϊκές οικογένειες υποστηρίζουν πως έχασαν τη γη τους στη Σέιχ Τζαρά κατά τη διάρκεια του πολέμου που προέκυψε με τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ.
Υπό τον ισραηλινό νόμο, οι Εβραίοι που μπορούν να αποδείξουν πως κατέχουν τίτλους γης προ 1948, μπορούν να διεκδικήσουν τις τότε περιουσίες τους. Ο νόμος αυτός δεν ισχύει για τους Παλαιστινίους που έχασαν τα σπίτια τους στη Δυτική Ιερουσαλήμ.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το Ισραήλ έχει χτίσει εβραϊκούς οικισμούς στην ανατολική Ιερουσαλήμ που στεγάζουν περίπου 220.000 ανθρώπους.
Η ισραηλινή οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων T’Tselem και το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με έδρα τη Νέα Υόρκη καταγγέλλουν το Ισραήλ για πολιτική απαρτχάιντ στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, κάτι που το κράτος απορρίπτει, επιμένοντας πως όλοι οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ αντιμετωπίζονται ισότιμα.
Μέχρι και σήμερα δεν φαίνεται να υπάρχει ελπίδα για επίλυση του όλου ζητήματος. Το πιο πρόσφατο ειρηνευτικό σχέδιο έγινε από τις ΗΠΑ, επί προεδρίας Τραμπ και, αν και χαρακτηρίστηκε «συμφωνία του αιώνα» από τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, Μπενιαμίν Νετανιάχου, απορρίφθηκε από τους Παλαστινίους.