Γράφει ο Μάριος Ορφανός – Υποψήφιος Βουλευτής Λεμεσού ΔΗΚΟ & Πρόεδρος Επιτροπής Εσωτερικών ΔΗΚΟ
Η διαπλοκή και η διαφθορά είναι από τους μεγαλύτερους εχθρούς της κοινωνίας και της δημοκρατίας.
Κάποιοι θα πρέπει να εξηγήσουν στην κοινωνία γιατί ενώ θα έπρεπε να πιέσουν μια διεφθαρμένη κυβέρνηση η οποία βάζει το συμφέρον των λίγων πάνω από το συμφέρον των πολλών, της έδωσαν χείρα βοηθείας για να… συνεχίσει το έργο της.
Φίλοι δημοκράτες, θέτω υπόψιν σας τα εξής, αν και είμαι βέβαιος πως τα γνωρίζετε καλά.
- Η καταψήφιση του προϋπολογισμού εκ μέρους του ΔΗΚΟ δεν ήταν ποτέ θέμα ποιότητας, φιλοσοφίας ή κοινωνικής ευαισθησίας του προϋπολογισμού. Η διαφθορά έχει ρημάξει τη χώρα μας, οι λίγοι κερδοσκοπούν εις βάρος των πολλών και η απάτη επιβραβεύεται.
Κοιτάξτε πόσες χώρες του κόσμου είχαν εξαιρετικούς οικονομικούς δείκτες τις προηγούμενες δεκαετίες, μόνο για να καταρρεύσουν σήμερα οικονομικά επειδή ολόκληρη η οικονομία τους, στηρίχθηκε στη διαπλοκή και τη διαφθορά. Οι πολίτες των χωρών αυτών, είχαν πολύ υψηλότερα εισοδήματα από εμάς. Σήμερα, παίρνουν ψωμί με κουπόνι. Είναι σοβαρά τα πράγματα. Αν κανένας άλλος δεν ήταν διατεθειμένος να σταματήσει τον κατήφορο αυτό, το ΔΗΚΟ ήταν υποχρεωμένο να το πράξει. Αυτή, ήταν και η προσωπική μου θέση στο Εκτελεστικό Γραφείο του κόμματος.
Η κυβέρνηση αυτή, δήλωνε διατεθειμένη να ρίξει τη χώρα στα βράχια προκειμένου, καταπατώντας το Σύνταγμα, να μην δώσει πρόσβαση στην Ελεγκτική Υπηρεσία και να μην βγουν τα άπλυτα τους στη φόρα! Έβαλε το συμφέρον των λίγων πάνω από το συμφέρον των πολλών! Αν όλοι επέμεναν σε θέση αρχής όπως η ελεγκτική υπηρεσία έχει πλήρη πρόσβαση, η κυβέρνηση προκειμένου να μην καταρρεύσει η ίδια, θα υποχωρούσε. Όμως όχι. Υπήρξαν αυτοί που έδωσαν σωσίβιο. Ώστε να συνεχίσουν να πράττουν αυτά που όλοι γνωρίζουμε. - Το ΔΗΚΟ είχε καρέκλες και τις άφησε οικειοθελώς (το γνωρίζω από πρώτο χέρι) προκειμένου να υπερασπίσουμε τις αρχές, την αξιοπρέπεια μας και την κοινωνία. Ήμασταν μέρος της κυβέρνησης και αποφασίσαμε να αποχωρήσουμε για τους πιο πάνω λόγους. Κάναμε την αυτοκριτική μας και ως απόδειξη της αυτοκριτικής αυτής αλλάξαμε ολόκληρη την ηγεσία του κόμματος (προτελευταίο εκλογικό συνέδριο) που μας είχε οδηγήσει σε λανθασμένες αποφάσεις και πρακτικές.
Αν υπάρχει ένα κόμμα που μπορεί να νοιώθει περήφανο για την ιστορία του και τις αποφάσεις του, αυτό είναι το ΔΗΚΟ. Και εγώ ως ΔΗΚΟϊκος αυτό αισθάνομαι. Αναδείξαμε 2 από τους καλύτερους προέδρους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Που όχι μόνο φρόντισαν για την ευημερία του κόσμου αλλά και για την ασφάλεια τη δική μας και των επόμενων γενιών. Και όταν ως ΔΗΚΟϊκοι αντιληφθήκαμε πως η ηγεσία μας όδευε σε λάθος δρόμο… τη στείλαμε σπίτι της.
Ας μην δίνουμε άλλοθι τώρα σε λάθη και κακές αποφάσεις άλλων. Νοιώθω περήφανος για τη στάση ευθύνης του ΔΗΚΟ. Άλλοι όμως, θα πρέπει να δώσουν εξηγήσεις για τις πράξεις τους…