Γράφει ο Καλλίνικος
Προσπάθειες να αλλάξουν τα κίνητρα προσέλκυσης δυνατών μυαλών στην Κύπρο γίνονται από το Κράτος σε μιαν προσπάθεια να αλλάξει η μέχρι πρότινος «αιμορραγία» ικανών ανθρώπων προς την αλλοδαπή.
Συγκεκριμένα, ετοιμάζεται Νομοσχέδιο με νέες χαλαρώσεις στις φοροαπαλλαγές του 50% για επαναπατρισμό υψηλόμισθων εργαζόμενων από το εξωτερικό.
Το νέο νομοσχέδιο απαλείφεται το προαπαιτούμενο για πρώτη εργοδότηση στη Δημοκρατία, ενώ ως αντιστάθμισμα αυξάνονται τα προαπαιτούμενα έτη μη κατοικίας στην Κύπρο, για ένταξη των δικαιούχων στο πλαίσιο.
Με το προτεινόμενο νομοσχέδιο, αυξάνονται τα προαπαιτούμενα έτη εκτός της Δημοκρατίας για ένταξη των δικαιούχων στο πλαίσιο του νόμου, από 10 σε 15 συνεχόμενα έτη.
Με βάση το νόμο προβλέπεται ότι δικαιούχοι είναι πρόσωπα με εισοδήματα άνω των €55 χιλ., με περίοδο εφαρμογής τα δέκα χρόνια.
Είναι, όμως, αυτός ο σωστός τρόπος για να προσελκύσει μια χώρα σοβαρούς επιστήμονες ή και ελπιδοφόρους εργαζόμενους;
Μπορούν αυτά τα κίνητρα πράγματι να επηρεάσουν κάποιους που ζουν στο εξωτερικό ούτως ώστε να μετοικίσουν σε μια χώρα όπως η Κύπρος;
Και ποιο είναι άραγε το μήνυμα που δίδεται στο εδώ εργατικό δυναμικό;
Ξαφνικά προσφέρουμε γη και ύδωρ σε ανθρώπους από το εξωτερικό όταν η πλειοψηφία των Ελληνοκύπριων εργαζομένων ζουν με τρεις κι εξήντα; Όταν η εργασιακή ανασφάλεια στην πατρίδα μας βαράει «κόκκινο»;
Δεν λέμε ότι το όλο Νομοσχέδιο και η όλη προσπάθεια είναι λανθασμένη. Ένα κράτος και μια κοινωνία οφείλει να έχει στο εργατικό και κοινωνικό της δυναμικό ανθρώπους ικανούς να πάνε την κοινωνία ένα ακόμα πιο μπροστά.
Δυστυχώς, όμως, αυτό που δεν ΘΕΛΕΙ να αλλάξει κανένας Βουλευτής και κανένας ιθύνοντας στη χώρα μας είναι το γεγονός ότι οι Κύπριοι εργαζόμενοι εξακολουθούν να είναι εργαζόμενοι ΔΥΟ οικονομικών ταχυτήτων…