Γράφει ο Σκηνοθέτης
Συνήθισαν την ήττα στο ΑΚΕΛ. Πλέον είναι εθισμένοι έως και αναίσθητοι ως προς τα πανηγύρια των Συναγερμικών. Έφτασε η στιγμή να το ζήσουμε κι αυτό. Το ΑΚΕΛ να φοβάται να κυβερνήσει.
Από κόμμα εξουσίας να έχει καταντήσει με το ζόρι δεύτερο και τους πολιτικούς του να μην θέλουν να μπουν στον κυκεώνα της εξουσίας. Αρκούνται στην ΑΝΕΣΗ της αντιπολίτευσης εκεί όπου λες και πράττεις ότι γουστάρεις χωρίς μπλεξίματα και φασαρίες.
Αυτή είναι η αλήθεια γι αυτό και η ηγεσία κατατείνει προς την κατεύθυνση της ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΗΤΤΑΣ που θα τους αφήσει στο πόστο της αξιωματικής αντιπολίτευσης για άλλη μια πενταετία.
Αν η ηγεσία του ΑΚΕΛ ήθελε να συνυπάρξει με άλλους πολιτικούς θα έκανε υποχωρήσεις και συμβιβασμούς. Η ηγεσία του ΑΚΕΛ δεν έκανε τίποτε από τα βασικά που χρειάζονται για να έρθει η συνεργασία για τις Προεδρικές εκλογές.
Περιφέρονταν από γραφείο κόμματος σε γραφείο, έδινε υποσχέσεις και συνομιλούσε – δήθεν με τον κομματικό στρατό στα γραφεία της Εζεκία.
Χωρίς στρατηγική, πλάνο και ορθές προσεγγίσεις – όχι μόνο τώρα αλλά εδώ και πολλά χρόνια- έφτασαν στο σημείο που βρίσκονται σήμερα.
Έμειναν μόνοι την ώρα που τα ποσοστά του ΑΚΕΛ καταποντίζονται.
